انسان‌ها را باور کن

ناظم حکمت

انسان‌ها را باور کن

در جهان چون مستاجري موقت

و چون مهماني در تابستان مباش

جهان را خانه‌ي پدري‌ات بدان

بذر را باور کن، زمين را، دريا را باور کن

اما بيش از همه، انسان‌ها را باور کن

ابرها را، بادها را، کتاب‌ها را دوست بدار

اما بيش از همه، انسان‌ها را دوست بدار

درد شاخه‌ي خشکيده را درياب

و درد ستاره‌اي را که خاموش مي‌شود

و درد جانوري مجروح را

اما بيش از همه، درد انسان‌ها را درياب

بگذار طبيعت غني شادمانت کند

بگذار نور و تاريکي شاديت بخشند

بگذار چهار فصل به وجدت آورند

اما بيش از همه

بگذار انسان‌ها شادمانت کنند.

+ نوشته شده توسط سیاوش در سه شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۲ و ساعت 0:2 |